شبهای نیلوفری

شعری از هرمان هسه

چه سنگین روزهایی ست
هیچ آتشی نیست که گرمم کند
هیچ خورشیدی نیست که بر من خنده زند
همه چیز تهی ست
همه چیز سرد است و بی ترحم
حتی همه آن ستارگان روشن و دوست داشتنی
بی هیچ تسلایی مرا می نگرند
از آن دم که در ژرفای قلبم دریافتم
عشق نیز می تواند بمیرد ...

نوشته شده توسط نیلوفر . م در چهارشنبه یکم خرداد 1387 ساعت 16:8 | لینک ثابت |